Hoe ransomware binnenkomt via een apparaat dat van niemand is
Ransomware-operators zoeken naar het apparaat dat van niemand is. Een netwerkprinter geïnstalleerd door een afdeling, de laptop van een aannemer, een testserver die zijn project heeft overleefd: elk staat op het netwerk zonder patches, monitoring of een eigenaar die het opmerkt. Eén onbeheerd apparaat is meestal voldoende om voet aan de grond te krijgen.
Eigenaarschap is hier de echte controle, niet technologie. Een apparaat met een benoemde eigenaar krijgt patches omdat iemand ervoor verantwoordelijk is; een apparaat zonder eigenaar is onzichtbaar voor elk proces dat het zou hebben beschermd, inclusief de inventaris die het beveiligingsteam als compleet beschouwt. Wat vaak over het hoofd wordt gezien, zijn de eigen asset-lacunes: aantallen onbeheerde apparaten, netwerksegmenten en systemen die niet gepatcht kunnen worden, zijn precies wat een aanvaller zou willen lezen.
De template behandelt het in zeven scènes: één over hoe voet aan de grond wordt gekregen, twee over waar onbeheerde apparaten vandaan komen en waarom elke aankomst redelijk leek, één over wat de aanvaller vervolgens doet, één over de eigendomsregel die de kloof dicht, één over wat een afdeling moet doen voordat iets wordt aangesloten, en één over hoe een apparaat zonder eigenaar te melden.
