Wanneer is iets intimidatie, ook zonder opzet?
Intimidatie wordt beoordeeld op het effect, niet op de intentie. Gedrag dat een redelijk persoon intimiderend, vijandig of vernederend zou vinden, valt onder de definitie, zelfs als het als grap bedoeld was. De persoon die het overkomt, hoeft er niet één keer bezwaar tegen te maken om het als intimidatie te laten gelden.
Training die zich richt op intentie, leidt tot werknemers die hun eigen motieven beoordelen en concluderen dat ze goed zitten. De verschuiving naar effect is ongemakkelijk en vormt de kern van de les, omdat dit het punt is waarop gedrag verandert in plaats van zelfbeeld. Materiaal dat in het brondocument moet blijven, zijn details van lopende zaken: lopende onderzoeken, identificeerbare beschrijvingen en uitkomsten zijn vertrouwelijk en duiken te gemakkelijk opnieuw op in dit soort materiaal.
De template behandelt dit in negen scènes: twee over effect versus intentie, twee over gedragscategorieën die het vaakst ongemeld blijven, één over wat een omstander geacht wordt te doen, twee over de meldkanalen en hun functie, één over bescherming tegen vergelding, en één over wat er gebeurt nadat een melding is gedaan.
