Wat maakt een QR-code gevaarlijk?
Een QR-code is een link die niemand kan lezen voordat deze wordt geopend. De dreiging zit niet in de code, maar in het ontbreken van een voorvertoning: één sticker over een legitieme code op een parkeermeter, een poster of een geprinte factuur stuurt wie scant naar de inlogpagina van een aanvaller, meestal op een persoonlijke telefoon die buiten de filtering en het apparaatbeheer van de organisatie valt.
Dat laatste detail maakt dit eerder een werkplekprobleem dan een consumentenprobleem. E-maillinks passeren een gateway die ze kan herschrijven en controleren; een code die van een muur wordt gescand, doet dat niet, en de telefoon waarop deze opent, is vaak onbeheerd. We hebben bewust geen werkende kwaadaardige code opgenomen: een scanbaar voorbeeld, zelfs een screenshot ervan, wordt direct hergebruikt zodra de video buiten het beoogde publiek circuleert.
De reeks bestaat uit zes scènes: één over waarom een code niet kan worden geïnspecteerd, twee over de drie plaatsen waar medewerkers kwaadaardige codes tegenkomen, één over de controles die nog steeds werken voordat inloggegevens worden ingevoerd, één over wat te doen na het scannen van iets verdachts, en één over hoe dit te melden.
