Waarom kleuren op je scherm perfect lijken, maar in drukwerk tegenvallen
Een kleur verandert in drukwerk omdat de twee systemen deze op tegenovergestelde manieren opbouwen. Een scherm zendt rood, groen en blauw licht uit en voegt deze samen; een drukpers brengt cyaan, magenta, geel en zwart inkt aan die licht absorbeert. Sommige schermkleuren hebben helemaal geen inkt-equivalent, en dat zijn de kleuren die verschuiven.
Die gamut-kloof is de reden waarom een discussie over proefdrukken zelden over iemands fout gaat. De ontwerper zag een kleur die de pers niet kan maken, de pers produceerde het dichtstbijzijnde wat mogelijk was, en beide partijen beschrijven hetzelfde bestand nauwkeurig. Wat buiten de gepubliceerde versie blijft, is je eigen persconditie: ICC-profielen, inktlimieten en de substraatcombinaties die je gebruikt, zijn commerciële details die per opdracht verschillen en in de offerte moeten blijven in plaats van in een trainingsmodule.
De template leidt het bestand door zeven scènes: één over additieve versus subtractieve kleur, één over gamut en welke kleuren de conversie niet overleven, twee over de prepress-controles die problemen vóór de platen opsporen, één over rich black en waarom dit de meest voorkomende fout is, één over proefdrukken en wat een proefdruk wel en niet belooft, en één over wat te versturen.
