Wat het Conferentiepubliek Wil Horen
Een conferentiepubliek luistert naar één ding: of de bevinding iets verandert aan wat zij doen. Achtergrond en methodologie dienen om het resultaat geloofwaardig te maken, niet om tijd te vullen. Een publiek dat de resultatendia pas na elf minuten bereikt, heeft al besloten hoeveel aandacht het eraan zal besteden.
Academische training moedigt de omgekeerde volgorde aan, omdat een paper wordt gelezen door reviewers die de methode nodig hebben vóór de claim. Een presentatie is geen voorgelezen paper, en het publiek voor elk beslist over iets anders. Wat nooit de gepubliceerde versie mag bereiken, zijn ongepubliceerde gegevens of materiaal onder embargo: een opgenomen presentatie circuleert en blijft bestaan op een manier die een zaal niet doet, en een embargo dat op video wordt doorbroken, kan niet worden ingetrokken.
De presentatie is opgebouwd uit acht scènes: één over de vraag en waarom deze nu relevant is, één over wat al bekend was, twee over de methode met de diepgang die nodig is om het resultaat te vertrouwen, twee over de bevindingen zelf, één over duidelijk vermelde beperkingen, en één over wat hieruit volgt.
